Początki drogi wodnej przystosowanej do transportu pomiędzy Gliwicami, a Wrocławiem sięgają końca XVIII w. Wtedy to władze Pruskie przystąpiły do budowy Kanału Kłodnickiego.

Oddany do użytku przepływ liczył 45,7 kilometrów, 12 metrów szerokości, 1,6 metra głębokości, a żeglugę umożliwiało 18 śluz.

W latach 30-tych XX wieku, postanowiono zastąpić archaiczny obiekt nową nowoczesną budowlą w części usytuowaną w biegu Kanału Kłodnickiego.

Tak powstał Kanał Gliwicki o długości 40,6 kilometra i różnicy poziomów liczącym 43,6 metra.

Jego budowę rozpoczęto w roku 1934. 8 grudnia 1939 roku kanał został oddany do użytku.

Na trasie nowej drogi wodnej powstało 6 śluz: Kłodnica, Nowa Wieś, Sławęcice, Rudziniec, Dzierżno, i Łabędy.

Kanał umożliwia przepływ jednostek o ładowności do 500 ton, a sezon żeglugowy trwa zazwyczaj od 15 marca do 15 grudnia.

Obecnie zarządcą kanału jest Państwowe Gospodarstwo Wodne Wody Polskie Regionalny Zarząd Gospodarki Wodnej w Gliwicach.

Ostatnimi czasy kanał, a głównie znajdujące się na nim śluzy poddawane są modernizacji, co po 80 latach eksploatacji dziwić nie powinno, a i potrzeba remontów okazuje się paląca.

Obecnie remontowane są dwie dwukomorowe, bliźniacze zapory Sławęcice i Nowa Wieś. Zakończenie prac przewidywane jest na I kwartał 2021 roku.

Przy okazji tych prac pozwolono dziennikarzom zajrzeć do północnej komory śluzy Sławęcice. Ogrom tej wielkiej wanny z dna kanału robi niesamowite wrażenie.

Same wrota wsporcze górne mają rozmiar 2 x 4,80 x 6,70 m, a wrota wsporcze dolne 2 x 10,62 x 6,70 m. ważą odpowiednio 32 i 64 tony. Co ciekawe mechanizmy umożliwiające otwieranie i zamykanie wrót służą również już 80 lat i po renowacji pracować będą dalej.

Zapora, choć poddana remontowi wciąż spełnia swoją rolę. Ruch odbywa się poprzez komorę południową.

*materiały źródłowe PGW Wody Polskie